سلام، 

امروز هم شعری از حافظ شيرين سخن را تقديم می‌کنم که آقای شجريان در چهارگاه اجرا و در آلبوم گنبد مينا عرضه کرده است. نام آلبوم هم از همين شعر گرفته شده است. ناگفته نماند که این غزل را ایشان در محفلی خصوصی با همنوازی استادان مشکاتیان و موسوی در دشتی هم اجرا کرده اند:


ديده دريا کنم و صبر به صحرا فکنم

وندرين کار، دل خويش به دريا فکنم


از دل تنگ گنهکار برآرم آهی

کاتش اندر گنه آدم و حوا فکنم


مايه خوشدلی آنجاست که دلدار آنجاست

می‌کنم جهد که خود را مگر آنجا فکنم


بگشا بند قبا ای مه خورشيد کلاه

تا چو زلفت سر سودازده در پا فکنم


خورده‌ام تير فلک، باده بده تا سرمست

عقده در بند کمر ترکش جوزا فکنم


جرعه جام بر اين تخت روان افشانم

غلغل چنگ در اين گنبد مينا فکنم


حافظا تکيه بر ايام چو سهوست و خطا

من چرا عشرت امروز به فردا فکنم   **


** اين بيت در آواز نيامده است.


تگ ها: محمدرضا شجریان چهارگاه دشتی اجرای خصوصی گنبد مینا پرویز مشکاتیان محمد موسوی حافظ